Hannibal, een kwelling voor Rome

Hannibal, voluit Hannibal Barkas, was een generaal uit Carthago en een kwelling voor Rome. Tijdens de Tweede Punische Oorlog trok hij met zijn leger vanuit Spanje de Pyreneeën en de Alpen over om zo Rome in het hart te kunnen treffen. Ook olifanten maakten deel uit van Hannibals leger. Het beeld van een colonne olifanten die in een sneeuwstorm de Alpen overtrekt, hoort tot de iconen van de wereldgeschiedenis.

Aanleiding van de oorlog was de machtsstrijd tussen Rome en Carthago, gelegen in het huidige Tunesië. De staten hadden in een verdrag afgesproken dat het huidige Spanje ten zuiden van de Ebro tot de Carthaagse invloedssfeer hoorde en het land ten noorden van de rivier tot de Romeinse. Toen de stad Saguntum, in Carthaags gebied, in 219 voor Christus een verdrag sloot met Rome waren de rapen gaar.

Nadat hij Saguntum had verslagen, trok Hannibal op richting Rome. De barre tocht van het Carthaagse leger door de Alpen kostte duizenden mannen en dieren het leven, maar toen stond het leger van Hannibal op de Povlakte. In de jaren die volgden brachten de Carthagers de Romeinen de ene na de andere nederlaag toe. De beruchtste is die bij Cannae, in het tegenwoordige Apulië. Geschiedschrijvers schatten dat daar 60.000 Romeinse soldaten het leven lieten. In Rome brak daarop zo’n paniek uit, dat de Romeinen zelfs mensenoffers brachten om het tij te keren.

Uiteindelijk moest Hannibal in 203 voor Christus met spoed terugkeren naar Carthago, dat werd bedreigd door een leger onder leiding van de Romeinse veldheer Scipio. Bij Zama kreeg Hannibal de nederlaag van zijn leven voor de kiezen; zijn leger werd verpletterend verslagen en Carthago moest om vrede vragen.

Hannibal geldt als een briljant generaal een groot tacticus, maar voor Rome was hij een verschrikking. Romeinse moeders riepen ‘Hannibal ad portas!’ om hun kinderen te bedaren als ze zich niet gedroegen. ‘Hannibal staat voor de stadspoorten!’ – een groter schrikbeeld was niet denkbaar.

 

Waarom is dit verhaal nu nog steeds belangrijk?

Hannibal was voor zijn eigen volk een held en voor de Romeinen een boef. Dat is een verschijnsel van alle tijden. Wie uit Friesland komt, weet dat Grutte Pier een vrijheidsstrijder is die het in de 16e eeuw opnam tegen de Hollanders die huurlingen naar Friesland hadden gestuurd, zijn boerderij in brand hadden gestoken en zijn vrouw gedood. Maar aan de andere kant van het IJsselmeer, in Noord-Holland, geldt diezelfde Grutte Pier als een ordinaire rover. Veel verhalen hebben twee kanten, afhankelijk hoe je ernaar kijkt.

 

Welke vragen roept dit verhaal op?

Veel mensen die vaak in de schijnwerpers staan, lijken held en boef tegelijk. Mark Rutte is de optimistische premier die de blik gericht heeft op de toekomst, en tegelijk is hij degene die alle problemen weg lacht. En Donald Trump, is hij een seksistische, narcistische domoor of een dealmaker die oog heeft voor de problemen van de gewone man? En is het misschien goed om van beide kanten

van het verhaal kennis te nemen in een tijdperk van fake news en alternatieve feiten?



'Hannibal, een kwelling voor Rome' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

Deze website is onderdeel van de Vereniging Classici Nederland en gerealiseerd door X11 Creatie.