Pyramus en Thisbe: liefde tot de dood

In het liefdesverhaal van Pyramus en Thisbe komt, anders dan gebruikelijk in de klassieke mythologie, niet één godheid voor. Het is een aangrijpend liefdesverhaal dat overtuigend laat zien dat verhalen uit de oudheid de bron zijn voor vele latere verhalen.

Pyramus en Thisbe zijn de zoon en dochter van twee families die naast elkaar wonen. Ze zijn verliefd en zouden wel willen trouwen, maar hun vaders zien daar niets in. In de muur tussen hun huizen zit echter een spleet en daardoor kunnen ze stiekem met elkaar spreken. Op een nacht spreken ze af bij een graf bij een moerbeiboom. Thisbe gaat daar zitten en ziet in de maneschijn een leeuw drinken bij een bron, de bek nog bebloed van een rund dat ze net heeft gedood. Thisbe vlucht naar een grot en verliest haar sluier. De leeuw stapt met zijn poot op de sluier en verscheurt het ding.

Dan komt Pyramus aan bij de boom. Die ziet leeuwensporen en Thisbe’s bebloede sluier en denkt dat zijn grote liefde is opgegeten. Hij wordt overvallen door schuldgevoel; als hij maar eerder was geweest, dan… Hij besluit dat hij alleen niet verder wil leven en werpt zich op zijn eigen zwaard. Als Thisbe weer uit de grot te voorschijn komt en zich terug spoedt naar de moerbeiboom, vindt ze daar het dode lichaam van Pyramus. Ook zij besluit dat ze niet alleen verder wil, plaatst de punt van Pyramus’ zwaard, nog warm van het bloed, tussen haar ribben en stort zich erop.

De bedroefde ouders van Pyramus en Thisbe besluiten de as van hun kinderen in één urn te doen. Zo zijn ze uiteindelijk toch nog samen.

 

Waarom is dit verhaal nu nog steeds belangrijk?

Al is de afloop hier wel erg dramatisch, verhalen over verboden liefdes en het idee van ‘liefde tot de dood ons scheidt’ zijn universeel en verouderen nooit. Het verhaal van Pyramus en Thisbe was de inspiratiebron voor William Shakespeares Romeo en Julia, dat nog altijd een archetype is voor het dramatische liefdesverhaal.

Moderne varianten op het verhaal zijn er genoeg. Denk maar eens aan de recente Belgische speelfilm Black, over de opbloeiende liefde tussen een Marokkaanse tiener en een donker meisje uit centraal Afrika; taboe in het gesegregeerde bendemilieu van Brussel. En wie werd niet geraakt toen onlangs een verhaal in het Algemeen Dagblad verscheen van man en vrouw, allebei 91 en ziek, die samen euthanasie kregen, hand in hand stierven en zo hun laatste wens in vervulling zagen gaan?

 

Welke vragen roept dit verhaal op?

Bij Shakespeare en zijn voorgangers was het een familieruzie die de basis vormde voor het drama dat leidde tot de dood van de geliefden. Maar er zijn meer gevoelige onderwerpen die tussen geliefden in kunnen staan, zoals geloof, afkomst en huidskleur. Bijvoorbeeld: als een Nederlandse jongen een Turkse of Marokkaanse vriendin heeft, zijn aan beide kanten de families niet altijd enthousiast. Niet zelden komen stelletjes dan als het ware terecht op een eiland tussen hun beide families. Wat kan allemaal aan liefde in de weg staan, en waarom eigenlijk?



'Pyramus en Thisbe: liefde tot de dood' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

Deze website is onderdeel van de Vereniging Classici Nederland en gerealiseerd door X11 Creatie.